Massaproductie quantumchips stap dichterbij

Door de speciale eigenschappen van de quantummechanica is een quantumcomputer in staat bepaalde problemen, zoals het kraken van codes, veel sneller op te lossen dan met een conventionele computer ooit mogelijk zou zijn.

Het meeste onderzoek naar het gebruik van quantummechanica in computers richt zich momenteel op het gebruik van losse atomen om er quantumbits, ook qubits genoemd, in op te slaan. Ieder qubit kan een 0 of een 1 bevatten, maar ook een 0 en een 1 tegelijk. Om qubits te maken is het nodig elektrisch geladen atomen, zogenaamde ionen, geheel te isoleren van de buitenwereld in ‘ionenvallen’. Hoe een computer met qubits moet worden geprogrammeerd is al bekend; het probleem is het maken van genoeg ionenvallen. Voor een bruikbare computer zijn er honderdduizenden of zelfs miljoenen nodig, terwijl de onderzoekers nog niet verder zijn gekomen dan een paar stuks die met veel moeite met de hand gemaakt werden.

Ook het prototype van de universiteit van Michigan is het resultaat van langdurig handwerk en bevat slechts één ionenval. Het nieuwe is dat deze chip is gemaakt met dezelfde technologie als conventionele chips. Hierdoor wordt het in principe mogelijk honderden of duizenden ionenvallen op een chip aan te brengen, en zouden de quantumchips goedkoop in grote hoeveelheden geproduceerd kunnen worden. Overigens gaat het hier alleen nog maar om een prototype. Voordat quantumchips daadwerkelijk in massa kunnen worden geproduceerd zal nog veel onderzoek nodig zijn. Een werkende quantumcomputer zal dan ook nog vele jaren op zich laten wachten.