Schoolverlater en ICT’er met grijze haren uit de gratie

Dat de huidige economische omstandigheden ook de ict-arbeidsmarkt raakt is onvermijdelijk. De gevolgen hiervan raken met name de schoolverlater en de oudere ict’er. Wordt het niet eens tijd dat de politiek zich buigt over deze kwestie?

 

Gouden horloges bij een 25-jarig dienstverband, of stoppen na vertig dienstjaren was voor de generatie van mijn ouders een hele prestatie, maar zeker geen zeldzaamheid. Zo’n huwelijk tussen werkgever en werknemer is een fenomeen dat we in de ict-branche niet of nauwelijks kennen. In de regel lijkt een vast contract dan ook meer op een ‘verkering’ dan op een langdurig huwelijk met als uitgangspunt; in goede en in slechte tijden. Naarmate de ict’er ouder wordt, blijkt het huwelijk dan ook kwetsbaarder te worden.

 

Maar wanneer ben je nu een oudere ict’er ? Deze vraag is nog niet zo makkelijk te beantwoorden. Het ligt er namelijk maar net aan, aan wie je deze vraag stelt. De gemiddelde ict’er van vijftig jaar en ouder is van mening dat hij/zij nog veel waarde kan toevoegen aan het bedrijf van de werkgever. Veel werkgevers denken hier in de praktijk echter anders over, zeker als het technische ict-functies betreft. Het bijhouden van de ontwikkelingen in de markt wordt dan ook nogal eens als één van de redenen aangedragen.

 

Jong talent 
Daar sta je dan als starter op de arbeidsmarkt. Met vlag en wimpel afgestudeerd op naar je eerste baan. Je kent immers de verhalen van de voorgaande lichtingen afgestudeerden die de banen voor het uitkiezen hadden. Nagenoeg iedere ict-organisatie had dan ook wel een Young Professional-programma, Masterclass, etc. om nieuweict’ers voor zich te winnen. ‘Had’ schrijf ik bewust, want dat lijkt op dit moment verleden tijd. De schaarse vacatures die op dit moment beschikbaar zijn, vragen om direct inzetbare ict’ers met de nodige werkervaring.

 

De nieuwe ict’ers zullen in een markt met een groter aanbod aan werkzoekenden zichzelf moeten kunnen verkopen en positioneren. Vanuit hun studie zouden ze dan ook beter voorbereid kunnen worden op de zoektocht naar een passende uitdaging, bijvoorbeeld door een sollicitatietraining.

 

Toekomstig tekort aan ict’ers
Was het een aantal jaren geleden al niet zo dat het imago van de ict-sector een deuk opliep? De internet-bubble zorgde ervoor dat er mindere jongeren kozen voor een ict-studie en dat een aantal ict’ers de keuze maakten om te kiezen voor een andere branche. Het gevolg van dit alles was een overspannen ict-arbeidsmarkt in de daarop volgende jaren. Nu in 2009/2010 dreigt een soortgelijke situatie, waardoor er in de nabije toekomst weer een tekort aan ict’ers dreigt te onstaan.

 

Stimulering vanuit de politiekPolitiek 
Den Haag komt het bedrijfsleven tegemoet in deze moeilijkere tijden. Dit door tal van maatregelen. De financiële sector wordt door de overheid ‘overeind gehouden’ en ook de maak-industrie wordt geholpen door regelingen als deeltijd WW. Zou het geen optie zijn om ook de ict-sector te ondersteunen!? Hierbij valt te denken aan stimuleringsmaatregelen om de oudere ict’er aan het werk te krijgen en ondersteuning op het gebied van bijvoorbeeld Young Professional-programma’s voor schoolverlaters. Een toenemend aantal werkelozen in de ict zal immers ook tot hoge kosten leiden en een uitdaging voor de sector op middellange en langere termijn.

 

Uiteraard zijn er algemene stimuleringsmaatregelen vanuit het UWV voor mensen zonder baan. Deze zorgen onder andere voor financiële ondersteuning op het gebied van scholing. Het bieden van specifieke ondersteuning aan de ict-sector door een ruimere gesubsidieerde leer/werk-overeenkomst of een ruimere loonkostensubsidie voor het eerste jaar, zou in mijn beleving dan ook een goede en welkome optie zijn. Dit om de kansen voor oudere ict’ers op de arbeidsmarkt te vergroten.

 

In tegenstelling tot heel veel andere