Hoeveelheid censuur op internet groeit

Bij het bestuderen van duizenden websites, gehost door 120 internetaanbieders wereldwijd, vonden de onderzoekers aanwijzingen dat er in 25 van de 41 landen sprake was van het door de staat opgelegd filteren van content. Vijf jaar geleden kon de groep dat nog maar ‘in een aantal landen’ aantonen, volgens John Palfrey van de Harvard Law School. Hij en zijn collega’s voorzagen vrijwilligers in de betrokken landen van software waarmee de websites getest werden die ze moesten bezoeken, waaronder gok- en pornosites en pagina’s met informatie over mensenrechtenschendingen. Het Open Net Initiative bestaat uit onderzoeksgroepen van de Harvard Law School en de universiteiten van Toronto, Oxford en Cambridge. Het samenwerkingsverband koos overigens 41 landen uit waar ‘het meest te leren viel over online staatstoezicht’ en waar het testen toch ‘veilig uitgevoerd kon worden’. Daardoor ontbraken bijvoorbeeld Cuba en Noord-Korea bij het onderzoek.

De landen die er uitsprongen wat de mate van censuur betreft waren Birma, Iran, Pakistan, Saudi Arabië, Syrië, Tunesië, de Verenigde Arabische Emiraten en Jemen. Ook China ontbrak natuurlijk niet in het rijtje landen dat content filtert; het land komt regelmatig in het nieuws vanwege te verstrekkende censuur die het land toepast met de ‘Great Firewall of China’. De onderzoekers vonden drie achterliggende redenen voor het toepassen van censuur: politiek en macht, veiligheid, en sociale normen. ‘Weinig staten beperken hun filteractiviteiten tot één type content’, meent Rafal Rohozinski, onderzoeker aan het Cambridge Security Programma, daarmee verwijzend naar het feit dat bijvoorbeeld ook Skype gecensureerd wordt. Soms is de blokkade geografisch bepaald, zo heeft Zuid-Korea de neiging alleen informatie met betrekking tot Noord-Korea te weren. De gezamelijke onderzoeksgroepen waarschuwen dat landen de filteringsystemen kunnen gebruiken om de staatscontrole op internet uit te breiden en noemen het betreurenswaardig dat burgers geen informatie kunnen krijgen van hun staat over hoe en wat er gefilterd wordt.