Unieke innovatie brengt alle digitale diensten bereikbaar vanuit de ligstoel

We praten over de smartcard. Hij lijkt op een bankpas of chipknip, maar is dat niet. In de smartcard zit een processor die geactiveerd wordt door een paslezer. Uniek is dat in die processor twee digitale sleutels zitten; een private key en een secret key. “Die twee sleutels komen in dit geval van T-Telesec, een trust center. De kaart en het nummer zijn op de persoon geregistreerd. Voor de uitgifte van de kaart zoekt T-Telesec in Nederland partners; wij zijn door hen bevoegd om die kaart te registreren”, aldus Will Kamminga, de medebedenker van het systeem om met één kaart de hele wereld aan je voeten te hebben.

Digitale handtekening
De persoonsgegevens zijn niet bereikbaar voor derden; de kaart kan niet gekopieerd, noch kunnen er gegevens uitgehaald worden. Vanaf het moment van registratie heeft de kaarthouder een digitale identiteit. Met een unieke pincode van minimaal zes en maximaal zestien cijfers, die de kaarthouder zelf bedenkt, activeert hij de sleutels.

In onderhandeling
“Als je de pas in een paslezer met een aansluiting op Internet stopt, pakt ons nieuwe bedrijf, Borgh Identity, jouw kaart op, en verifieert die met de gegevens in het trust center om te kijken of jouw identiteit klopt. Nadat je je unieke pincode hebt ingegeven, gaat er een venster open waarin een oneindig aantal mogelijkheden opgesloten zitten: van het reserveren van theaterstoelen tot en met belastingen betalen”, aldus Kamminga.
In principe kan iedereen meedoen: banken, dienstverleners, overheden…., maar ook zwembaden, discotheken, voetbalstadions, ticket offices, NS, KLM..noem maar op, iedereen die een databestand heeft.

Individu bepaalt identiteit
De kaart is een persoonsgebonden pas. De kaarthouder bepaalt waar hij hem inzet en waarvoor. Gegevens over gebruik zijn niet zonder toestemming door aanbieders van diensten te verkrijgen. En daar zit wel een probleem bij de aanbieders. “De kaart is dus geen bankpas of klantenkaart. Er staan geen gegevens op van de aanbieders. Deze kan zich pas zichtbaar maken in de portal, als de kaarthouder van een dienst gebruik wil maken. En dat betekent dat de aanbieders anders moeten gaan denken. Ze kunnen de kaart zelf immers niet inzetten om hun eigen beeldmerk uit te dragen”, legt Kamminga uit.
“Ieder bedrijf heeft zijn eigen database en het enige dat wij vragen is of een persoon die zich geïdentificeerd heeft, bij het bedrijf bekend is en dan toegang tot die database krijgt. Is dat het geval, dan loopt de transactie; is dat niet het geval dan kun je je gegevens alsnog vrijgeven.

Lastig te kraken
Het enige manco van de kaart is het onzorgvuldige gebruik ervan, maar dat geldt voor het eigen paspoort ook. Verlies je de kaart, dan kan de vinder er niets mee, want er staat niets op. Hij is ook zeer lastig te kraken: met de huidige mogelijkheden duurt het meerdere jaren voordat de code gekraakt is. Op dit moment is er wereldwijd niet voldoende rekenkracht om de code te kraken. In 2006 maakt men gebruik van een zogenaamde 2048 bits crypt en worden de mogelijkheden voor het kraken nog beperkter. De ontwikkeling van deze crypt staat niet stil en wordt steeds aangepast.

Thuiswerkers
Het systeem is ook ideaal voor thuiswerkers. Met behulp van je pincode kun je inloggen, dus geen naam en wachtwoord meer en toegang krijgen tot de gegevens waartoe het bedrijf en de netwerkbeheerders je geautoriseerd hebben. Geen onbeveiligde verbindingen meer, Als je je pas uit de paslezer haalt, ben je uitgelogd.

Samenwerking
Syntens en Liof geloven in het concept en hebben hun zegen gegeven aan het businessplan, terwijl ook de kwartaalzege van de Roermondse Start, een wedstrijd voor perspectiefvolle businessplannen, Kamminga ten deel viel.

De wetgeving om dit concept in de markt te zetten, is sinds mei 2003 aanwezig, maar niemand doet er nog iets mee. “