Spammen is geen recht

LonghornSingles.com, een online datingdienst, stuurde met de regelmaat van de klok ongevraagd massa’s e-mailberichten naar de duizenden studenten en medewerkers van de Universiteit van Texas.

Zelfs na een waarschuwing van de universiteit wist de spammer van geen ophouden: de universitaire mailboxen bleven belaagd worden met reclame voor de datingdienstn. De Texaanse universiteit installeerde uiteindelijk een e-mailfilter, dat meteen alle berichten van de datingdienst blokkeerde.

De spammer meende hierdoor schade te lijden en besloot de universiteit aan te klagen wegens het belemmeren van de vrije meningsuiting én – oh ironie – het overtreden van de Amerikaanse antispamwetgeving, die grenzen stelt over de mate waarin e-mail gefilterd mag worden.

In eerste aanleg kreeg de datingsite al nul op rekest, maar nu heeft ook een hogere rechtbank de spammer afgeserveerd. Spammen is geen recht, oordeelde de rechbank in beroep.

Volgens de rechter is de Can-Spam Act, de Amerikaanse antispamwet, niet bedoeld om internetaanbieders te verbieden om ongewenste commerciële e-mailberichten weg te filteren. De rechtbank voegde er wel aan toe dat de Texaanse universiteit de spam op een andere manier had kunnen tegenhouden dan door meteen een volledig internetdomein te blokkeren.

Opmerkelijk in het hele verhaal is ook de manier waarop de datingsite e-mailadressen in het bezit kreeg. In 2003 diende het bedrijf een zogenaamde freedom of information request in bij de universiteit. Zo’n verzoek verplicht openbare diensten om bepaalde informatie vrij te geven.

Het is een handig hulpmiddel voor journalisten om toegang te krijgen tot specifieke gegevens, maar ook spammers kunnen er gebruik van maken. En dat deed de datingsite ook: het verzamelde zo duizenden e-mailadressen in samenhang met de universiteit, die het vervolgens belaagde met uitnodigingen.