ADSL2+: loze belofte?

Wie verder dan een kilometer vanaf de centrale woont, moet het met stukken minder snelheid doen. Dit staat echter in geen enkele reclame of folder vermeld.

Breedband is niet meer weg te denken uit de meeste huishoudens. Een standaard adsl-abonnement van 4 tot 8 megabit per seconde is voldoende om te internetten. Voor het kijken van digitale televisie is echter meer snelheid nodig.* Gelukkig staan nieuwe varianten te trappelen om de honger naar bandbreedte te stillen. Zo wordt sinds kort ADSL2+ aangeboden, onder andere door telefonie- en internetprovider Versatel. Voor deze opvolger van het traditionele ADSL belooft Versatel een snelheid van 20 megabit.

PCM legt in het juli-nummer uit waarom 20 megabit in de praktijk meestal niet gehaald wordt. In theorie is het weliswaar mogelijk tot 24 megabit over een ADSL2+-verbinding te sturen, maar deze snelheid neemt behoorlijk af naarmate een abonnee verder van de wijkcentrale woont. Iedereen die op meer dan 1,1 kilometer afstand woont (!) zal genoegen moeten nemen met minder snelheid. Hoe snel die beloofde snelheid afneemt, laat de tabel zien. Concreet betekent het in Nederland dat maar liefst 60 procent van de huishoudens én bedrijven buiten de 20 megabit-boot valt.

Het artikel in PCM onthult waarom de ADSL2+ prestaties vaak tegenvallen. De belangrijkste reden is dat ADSL2+ hogere frequenties gebruikt dan ADSL en hogere frequenties reiken nu eenmaal minder ver. PCM stelt dat internetproviders hierover duidelijk moeten zijn in hun reclameuitingen, zodat de consument weet wat hij koopt.

* Voor HDTV in mpeg4 heb je een snelheid nodig van 7-9 Mbit/sec. Wordt het oudere (dvd-) formaat mpeg2 gebruikt, dan zelfs 15 Mbit/sec of meer.